Të gjithë kapitujt

Siracidi · Kapitulli 38

Ilaçet e sëmundja, Barnat e sëmundja, etj.

39 vargje

Ilaçet e sëmundja

Barnat e sëmundja

1Nderoje mjekun siç i takon, sepse edhe atë e ka krijuar i Tejetlarti.

2Prej të Tejetlartit ai e ka dijen edhe prej mbretit ai merr dhurata.

3Dija e mjekut ia lartëson kokën dhe lavdërohet para të mëdhenjve.

4I Tejetlarti nga toka i krijoi ilaçet e njeriu i mençur nuk i ka inat.

5A nuk u ëmbëlsua nga druri uji i hidhur,

6që njerëzit ta pranonin fuqinë shëruese të saj? Vet i Tejetlarti u dha dije njerëzve që të lavdërohej me mrekullitë e veta.

7Me to bëhen shërime e zbuten dhimbjet, barnatari bën përzirje barnash e kështu s’ka mbarim për veprat e tija:

8kështu hapet shëndeti mbi fytyrën e tokës.

9Bir, në sëmundjen tënde mos ji i prishur, por lutju Zotit e ai do të shërojë.

10Largohu së keqes, pastër ruaji duart, nga çdo mëkat pastroje zemrën tënde.

11Kushto fli të erëndshme, kusht ende dhe dhuratë të majme sipas pasurisë sate. Por jepi vend edhe mjekut,

12sepse edhe atë Zoti e krijoi, mos lejo të të largohet, sepse edhe vepra e tij është e domosdoshme.

13Ka raste kur shërimi është në dorën e tyre.

14Po, edhe ata i luten Zotit që t’i drejtojë në njohjen e vërtetë e ta shpejtojë shërimin.

15Kush mëkaton para Krijuesit të vet, rëntë në duar të mjekut!

Zia

16Bir, derdh lot mbi të vdekurin dhe, si ai që pëson shumë, nise gjëmën, varrosja trupin sipas zakonit të vendit dhe mos ia moho nderimet e varrimit.

17Hidhur qaj e thekshëm vajto

18dhe mbaja zinë sipas meritës së tij, një ditë ose dy për shkak të fjalëve të shekullit e pastaj ngushëllohu nga trishtimi yt.

19Sepse nga trishtimi vrapon vdekja, trishtimi i zemrës zbut fuqitë.

20Në tërheqje në vete qëndron trishtimi e jeta në skamje mallkimi i zemrës.

21Mos e lësho zemrën tënde në trishtim, por dëboje trishtimin e mendoje mbarimin tënd.

22Dhe mos harro: ai më nuk kthehet, atij gjë s’i ndihmon, e veten e dëmton.

23Mendo fatin e tij që do të jetë edhe yti: dje për mua, sot për ty!

24Kur i ndjeri pushon, le të pushojë edhe kujtimi i tij, dhe ngushëllohu kur ti ketë dalë shpirti.

Puna e dorës

25Dija e skribit vjen nga koha e tij, kush është i lirë nga puna, mbushet me dije. Çdije mund të fitojë

26ai që mban parmendën, që të tërë nderin e ka në thumbin e hostenit? Nget qetë e merret me punën rreth tyre e i takon të flasë vetëm për viça.

27Mendjen e ka të zënë për të bërë hulli e rri zgjuar për të ushqyer mëzetërit.

28Po kështu edhe punëtorët e mjeshtrat, që u kalon nata si dita: ata që gdhendin gdhendje për vula dhe kujdesi më i madh për të ndryshuar figurat: vrasin mendjen për të punuar mirë vizatimin e rrinë zgjuar për të kryer punën.

29Kështu edhe farkëtari qëndron përbri kullës dhe tërë kujdesin e ka për të punuar hekurin; avulli i zjarrit ia djeg mishin e ai mundohet afër furrës së ngrohtë.

30Krisma e çekanit ia shurdhon veshët e sytë i mban të ngulur në gjedhen e veglës.

31Kujdesi më i madh i tij është ta kryejë punën e rri zgjuar për ta bërë sa më të përsosur.

32Kështu edhe vorbëtari ndenjur në punën e vet, sjell me këmbë të veta rrotën, gjithmonë i vëmendshëm për të kryer punën, i gjithë veprimi i tij qëndron në numër;

33me dorë i duhet ta përziejë baltën e para thinjave i mbaron fuqia:

34gjithë kujdesin e përdor për ti lustruar e nata i kalon duke e pastruar furrën.

35Të gjithë këta shpresën e vet e kanë në duar e secili është i mësuar në mjeshtrinë e vet.

36Pa ta s’do të ishte e mundur të ndërtohet asnjë qytet,

37njerëzit s’do të kishin ku të banojnë as të shëtisin. Megjithëkëtë as nuk pyeten në kuvendin e popullit as në bashkim nuk kanë një vend të veçantë.

38Nuk rrinë në ndenjëse gjyqi, nuk i kuptojnë ligjet e gjyqit, s’dinë ta shtjellojnë as mësimin as gjyqin, s’gjenden ndër autorë të fjalëve të urta,

39ata veç e përkrahin me punë jetën shoqërore e kujdesi i tyre qëndron në kryerjen e mjeshtrisë.