Të gjithë kapitujt

Siracidi · Kapitulli 41

Vdekja, Fati i të paudhëve, etj.

28 vargje

Vdekja

1O vdekje, sa i hidhur është mendimi mbi ty për njeriun që jeton i lumtur mes pasurisë së vet,

2për njeriun e paqë, që gjithçka i shkon për së mbari dhe ende ka fuqi t’i shijojë të mirat!

3O vdekje, vendimi yt është i mirëseardhur për nevojtarin e për njeriun e mbetur,

4për plakun e shkrirë që do gjithçka të dijë, që e humbi shpresën, që e humbi duresën!

5Mos e druaj ligjin e vdekjes! Kujtoj ata që qenë para teje edhe ata që do të vijnë pas teje: Ky është ligji e Zotit për çdo gjallesë

6e pse ti kundërshtosh vullnetit të Tejetlartit? Si dhjetë vjet si njëqind si një mijë,

7në Nëntokë nuk do të të padisë kush për gjatësinë e jetës.

Fati i të paudhëve

8Fëmijët e mëkatarëve bëhën fëmijë të urrejtshëm edhe ata që banojnë në banesat e të paudhëve.

9Trashëgimi i fëmijëve të mëkatarëve humbet, farën e tyre e përcjell urrejtja e vazhdueshme.

10Babain e pashpirt e nëmin të bijtë, sepse për shkak të tij ata janë të urryer.

11Të mjerët ju, o njerëz keqbërës, që e latë Ligjin e Zotit të Tejetlartë!

12Nëse lindni, lindni për mallkim, e kur vdisni, mallkimi do të jetë trashëgimi juaj.

13Gjithçka është prej dheut, në dhe do të kthehet, kështu të paudhët - nga mallkimi në shkatërrim.

14Zia e njerëzve është për kufomat e tyre, emri i të paudhëve që s’është i mirë, do të fshihet.

15Kujdesu për emër të mirë, sepse ai qëndron më shumë se një mijë visare të paçmueshme e të mëdha:

16jeta në mirëqenie zgjat për një kohë të caktuar, kurse emri i mirë qëndron për amshim.

Turpi

17Më i mirë është njeriu që e fsheh marrinë e vet se ai që e fsheh urtinë e vet. E njëmend, urtia e fshehur e visari i papashëm, ç’dobi prej të dyve?

18Bijtë e mi, ruajeni mësimin në paqe,

19le t’ju vijë turp për këto që po ju them:

20sepse nuk është mirë të skuqesh për çdo turp, nuk është, në të vërtetë, çdo marre turp.

21T’ju vijë turp para babait e nënës për fëlligështi, para prijësit e pushtetarit për gënjeshtarit,

22para prijësit e gjykatësit për krim, para bashkësisë e popullit për paudhësi,

23para shokut e mikut për padrejtësi, para vendësve ku banon

24për vjedhje, para së vërtetës së Hyjit e besëlidhjes, për vënie të bërrylave mbi tryezë, kur merr ose dhuron me përbuzje

25kur spërgjigjet në përshëndetje, t’i ngulësh sytë mbi gruan e pandershme, t’i sjellësh shpinën ndonjërit të farefisit,

26ti marrësh dikujt diçka e të mos ia kthesh,

27ti lëvyresh gruas së martuar, të jesh i lirë me shërbëtoren e saj, - mos iu afro shtratit të saj;

28të vijë turp për fjalë poshtëruese para miqve - mos fyej pasi të kesh dhënë.