Të gjithë kapitujt

Siracidi · Kapitulli 48

Elia, Elizeu, etj.

28 vargje

Elia

1Atëherë porsi zjarr u ngrit profeti Eli, flaka e tij digjte si vravashka.

2Ai mbi ta solli urinë dhe me zellin e vet ua zvogëloi numrin.

3Me urdhër të Zotit e mbylli qiellin e tri herë prej qiellit e zbriti zjarrin.

4Oh, sa i lavdishëm u bëre, Eli, me mrekullitë e tua! Kush mund të matet me ty në lavdi?

5Ti e ngjalle prej së vdekuri të vdekurin, nga Nëntoka me fjalën e Zotit!

6Ti i prire mbretërit në rrënim, nga shtrati i tyre flake njerëz të përmendur, lehtë ua theve pushtetin e tyre.

7Ti dëgjon në Sinai qortimet e në Horeb vendimet ndëshkuese!

8Ti shugurove mbretër për hakmarrje dhe profetë për pasardhës të tu!

9Ti qe mbartur në vorbullën e zjarrtë, në karrocë me kuaj zjarri.

10Ti qe shkruar të jesh përgatitje për kohët, ta zbutësh zemërimin para se të pëlcasë, ta kthesh zemrën e babait tek i biri e ti rimëkëmbësh fiset e Jakobit.

11Lum ata që ty të panë e që pushuan në dashurinë tënde!

12Edhe ne patjetër do të jetojmë, por pas vdekjes i tillë s’do të jetë emri ynë.

Elizeu

13Porsa Elia qe mbështjellë në vorbull, Elizeu u mbush me shpirtin e tij. Gjatë jetës së tij mbret spat që e trembi, kush me forcë s’mundi të ngadhënjejë mbi të.

14Asnjë gjë s’mundi ta tejkalojë, edhe, i vdekur, trupi i tij parafoli.

15Gjatë jetës së vet bëri mrekulli edhe pas vdekjes të mrekullueshme qenë veprat e tija.

Pabesnikëria e ndëshkimi

16Megjithatë populli nuk u kthye e s’u shkëput nga mëkatet e veta, deri sa qe dëbuar nga mëmëdheu edhe humbur nëpër vise të tokës mbarë;

17e nuk mbeti por një pakicë e popullit me një prijës nga shtëpia e Davidit.

18Disa prej tyre bënë çka i pëlqen Hyjit, kurse të tjerët i shumuan mëkatet.

Ezekia

19Ezekia e forcoi qytetin e vet, e në mes të tij e solli ujët, me hekur çeli kanale në shkëmb e çeli cisterna për ujë.

20Në ditët e tija u ngrit Senakeribi, dërgoi Rabsacen, i cili arriti, e çoi dorën e vet kundër Sionit, shiti krenari me fjalë të mëdha.

21Zemër e duar të tyre u dridhën, vuanin si gruaja në të lindur,

22por e thirrën në ndihmë Zotin e mëshirshëm, duart e shtrira i lartësuan drejt Tij edhe Shenjti shpejt ua dëgjoi britmën.

23Si mori parasysh mëkatet e tyre, as s’i dorëzoi te armiqtë e tyre, i çliroi me dorë të Isaisë, profetit të shenjtë,

24i goditi llogoret e asirëve dhe i shqimi engjëlli i tij.

Isaia

25Sepse Ezekia bëri çka i pëlqen Hyjit, eci pashmangshëm udhës së Davidit, babait të vet, si i urdhëroi Isaia profet, i madh e besnik në vegimet e veta.

26Në ditët e tija prapazi u kthye dielli edhe mbretit ia shtoi jetën.

27Me frymëzim të madh pa mbarimin e kohës dhe i ngushëlloi të mjerët e Sionit. Deri në amshim e lajmëroi të ardhmen

28edhe gjërat e fshehta përpara se të ngjajnë.