Të gjithë kapitujt

Siracidi · Kapitulli 51

Himni i falenderimit, Himni i falënderimit, etj.

38 vargje

Himni i falenderimit

Himni i falënderimit

1Lutja e Jezusit, birit të Siracidit: “Do të lavdëroj, o Zot, Mbret, e do të madhëroj ty, o Hyj, Shëlbuesi im!

2Do ta madhëroj Emrin tënd, sepse ti je bërë ndihmësi e mbrojtësi im.

3Ti ma shpëtove trupin prej humbjes, prej gjuhës së keqe, prej buzëve që endin gënjeshtra, përballë atyre që u çuan kundër meje ti m’u bëre ndihmës.

4Ti vetë më shpëtove me mëshirën tënde të madhe e me Emrin tënd nga kërraba e bëre gati për mish,

5nga duart e atyre që ma kërkonin jetën e nga shumë të vështirësi që më kishin rrethuar,

6nga zjarri që më rrethoi e ma zinte frymën, nga mesi i zjarrit, ku nuk u dogja;

7nga thellësia e barkut të Nëntokës, nga gjuha e ndytë e fjala e rreme, nga shigjeta e gjuhës së padrejtë.

8Shpirti im i ishte afruar vdekjes,

9jeta ime në grykën e Nëntokës.

10Më kishin rrethuar gjithandej e s’kishte kush të më ndihmojë. Me sy kërkoja ndihmë prej njerëzve, por nuk gjeta!

11Atëherë më ra në mend mëshira jote, o Zot, dhe veprimi yt që është i përhershëm,

12se ti i shpëton ata që shpresojnë në ty, o Zot, dhe se i çliron prej duarve të keqbërësve.

13Nga toka e lartësova përlutjen time e u luta të shpëtoj nga vdekja.

14E thirra Zotin: “Ti je Ati im, mos më lësho ditën e ngushticës sime, në kohën e krenarëve kur jam pa ndihmë.

15Vazhdimisht do ta lavdëroj Emrin tënd e do të këndoj këngën e falenderimit”. Lutja ime qe vështruar!

16Ti më shpëtove prej vdekjes, më lirove prej kohës së keqe.

17Prandaj do të të falenderoj e do të këndoj lavde e do ta bekoj Emrin e Zotit.

Poema mbi kërkimin e urtisë

18Kur ende isha i ri, para se të udhëtoja, e kërkoja vazhdimisht urtinë me lutje.

19Para Tempullit e kërkoja atë e sa të jem gjallë do ta kërkoj, dhe më lulëzoi porsi rrushi që shenjet.

20Zemra ime në të e gjeti gëzimin, këmba ime eci udhës së drejtë, sepse e kërkoja që nga rinia.

21E prira pakëz veshin dhe e mësova

22dhe ia dola të mësoj shumë, madje shumë përparova në të:

23do ti jap nder atij që më jep urti.

24Sepse vendosa ta vë në veprim, kërkova të mirën e nuk do të turpërohem.

25Shpirti im ka luftuar për të dhe qeshë i kujdesshëm në zbatimin e Ligjit.

26I drejtova duart e mia lart e i mësova gjërat që skuptohen.

27Shpirtin tim e drejtova kah ajo dhe e gjeta në zemrën e pastër.

28Prej fillimit me të e fitova kuptimin, prandaj edhe s’do të jem braktisur.

29Përbrendëset mu përzien duke e kërkuar, prandaj edhe e fitova një të mirë të paçmueshme.

30Zoti ma dhuroi si shpërblim gjuhën dhe me të i jap lavdi.

31Afrohuni pranë meje, ju të pashkolluar, e bashkohuni në shtëpinë e mësimit.

32Vallë, pse kaq po vononi në këto gjëra, kurse shpirti juaj kaq shumë etje ka?

33E hapa gojën time e fola: “Blejeni pa pare,

34qafën tuaj vëreni nën zgjedhë e shpirti juaj le ta pranojë mësimin: është krejt afër e mund të gjendet.

35Shikoni me sytë tuaj se vetë pakëz u mundova e gjeta për vete qetësi të madhe.

36Blejeni mësimin për shumë parà e do të fitoni me të shumë ar.

37Shpirti juaj le të gëzohet në mëshirën e Zotit dhe kurrë mos t’ju vijë turp ta lavdëroni Atë.

38Kryejeni punën tuaj para kohës së caktuar e në kohën e duhur Ai do t’jua japë shpërblimin”.