Të gjithë kapitujt

Siracidi · Kapitulli 6

Miqësia, Shkolla e urtisë

37 vargje

1Mos bëj keq as pak as shumë e mos u bëj për mikun armik. Sepse do të trashëgosh emër të keq, poshtërim dhe përbuzje; kështu i ndodh çdo mëkatari ziliqar e dygjuhës.

2Mos ia rrit mendjen vetes porsi mëzati që rastësisht marrëzira të mos ta këpusë fuqinë,

3të hahen gjethet e tu e të hidhen frutat e tua e të mbetësh porsi druri i thatë në shkretëtirë.

4Nepsi i keq e rrënon atë që e ka, e bën gazin e armiqve të tij dhe e shpie në fatin e të paudhëve.

Miqësia

5Goja e ëmbël i shton miqtë e i zbut armiqtë, gjuha e njerëzishme sjell përshëndetje.

6Ki shumë nga ata që jetojnë në paqe me ty, por prej një mijëve një kije këshilltar.

7Nëse do të fitosh ndonjë mik, fitoje në provë, dhe mos i beso tepër lehtë.

8Sepse ka mik që është i tillë kur i bie për shtat, por nuk mbetet i tillë ditën e ngushticës.

9Sepse ka edhe mik që kthehet në armik dhe do t’i zbulojë për çnderim tënd grindjet e tua.

10Ka edhe mik shok në tryezën tënde, por s’qëndron i tillë ditën e nevojës.

11Sa ta kesh për së mbari do të jetë një me ty e lirisht do të sillet me shtëpiakët e tu,

12por, nëse do të biesh poshtë, do të sillet kundër teje dhe s’do të shikojë me sy.

13Ndahu nga armiqtë e tu e ruaju prej miqve të tu.

14Miku besnik, mbrojtje e fortë: kush e gjen, gjen visar.

15Miku besnik s’mund të çmohet, as s’mund të peshohet vlera e tij.

16Miku besnik është bar shërues jete, do ta gjejnë ata që e kanë frikë Zotin.

17Kush e ka frikë Hyjin qëndron në miqësinë e tij, sepse siç është ai, i tillë do të jetë edhe miku i tij.

Shkolla e urtisë

18Biro, mëso që prej rinisë e deri në flokë të thinjur do ta fitosh urtinë.

19Afrohu tek ajo si ai që lëron e mbjell e priti frytet e saja të mira.

20Pak do të heqësh keq në lërimin e saj, por shpejt do të hash prej fryteve të saja.

21Sa shumë e vështirë është urtia për të padijshëm e s’do të qëndrojë në të njeriu i çmendur.

22Porsi guri i provës peshon rëndë mbi të e s’do të vonojë ta flakë larg vetes.

23Dija njëmend është siç i thotë edhe emri dhe për shumëkënd nuk është e qartë, por, për ata që e njohin, ajo mbetet deri në praninë e Hyjit.

24Dëgjo, o bir, e pranoje mendimin tim dhe mos e hidh poshtë këshillin tim.

25Futi këmbët e tua në prangat e saja, qafën tënde në vargonjtë e saj,

26ule krahun tënd dhe mbarte atë dhe mos ta mërzisin vargjet e saja.

27Afrohu tek ajo me gjithë shpirtin tënd e me të gjitha fuqitë e tua ruaji udhët e saja.

28Gjurmo, shqyrto e kërko dhe do ta gjesh e, kur ta kesh gjetur, më mos e lësho.

29Në mbarim në të do ta gjesh paqen dhe do të të kthehet në gëzim.

30Prangat e saja do të jenë për ty mbrojtje e fortë dhe vargonjtë e saj stoli e lavdishme.

31Sepse mbi të është një stoli ari, vargjet e saj rripa pëlhure të purpurt.

32Do ta mbartësh porsi petk kremtor dhe do ta lidhësh porsi kezë të shkëlqyer.

33Bir, nëse do të kesh qëndresë, do të bëhesh i ditur e, nëse do të jesh i censhëm, do të bëhesh i urtë.

34Nëse të pëlqen të dëgjosh, edhe do të mësosh dhe, nëse do t’i vësh vesh, i urtë do të bëhesh.

35Qëndro në mbledhje të pleqve, bashkohu me gjithë zemër me urtinë e tyre, që të mund ta dëgjosh krejt tregimin e Hyjit, që kujtesës sate të mos i shpëtojë asnjë fjalë e urtë.

36Nëse e sheh ndonjë të urtë, shko që në agim tek ai dhe shkallët e derës së tij le t’i lëmojë këmba jote.

37Përsiati urdhërimet e Zotit dhe pa pushim kujtoji urdhrat e tij; Ai vetë do ta forcojë zemrën tënde dhe do të të dhurohet urtia që e dëshiron.