Përfundim: grishje për kthim, II. KUNDËR PAGANËVE, etj.

¹Mblidhuni, bashkohuni, o popull i padashur,

²para se të shpërndaheni e të treteni porsi byku, para se të vijë mbi ju hidhërimi i zemrimit të Zotit, para se të vijë mbi ju Dita e furisë së Zotit!

³Kërkojeni Zotin, të gjithë ju, të përvuajturit e tokës, ju që i kryeni urdhërimet e tij! Kërkoni drejtësinë, kërkoni butësinë, që disi të mund të fshiheni Ditën e zemrimit të Zotit!

⁴Ja, Gaza do të mbesë e shkretë, Askaloni do të shkretohet, Azoti në mesditë do të dëbohet, Akaroni do të çrrënjoset!

⁵Të mjerët ju që banoni brezin e detit, populli i Kretës! Ja fjala e Zotit kundër jush, o Kanaan, tokë filistenjsh: “Ashtu ty unë do të trrafshoj sa që në ty banorë s’do të ketë!”

⁶Brezi i detit po do të bëhet, mriz barinjsh e vathë bagëtish!

⁷Brezi i detit do ti takojë Tepricës së shtëpisë së Judës: aty do t’i kenë kullotat, në mbrëmje do të kthejnë të pushojnë në shtëpitë e Askalonit, kur t’i shohë të vijë Zoti Hyji i tyre e ta përtërijë fatin e tyre.

⁸“Kam dëgjuar për fyerjen e Moabit, e për të sharat e Amonit, kur e fyenë popullin tim e u lëvduan për kufijtë e tyre!

⁹Prandaj, pasha jetën time - thotë Zoti i Ushtrive, Hyji i Izraelit - Moabi Sodomë do të bëhet, bijtë e Amonit si Gomorra pronë hallugash, grumbuj kripe, shkretëtirë për jetë e mot! Pre do t’i bëjë Teprica e popullit tim, do t’i pronësojë Teprica e popullit tim!

¹⁰Ky do të jetë çmimi i krenarisë së tyre, sepse shanë edhe u krenuan kundër popullit të Zotit të Ushtrive.

¹¹I tmerrshëm do të jetë Zoti kundër tyre, kur t’i zhdukë të gjitha hyjnitë e tokës, do të përkulen para tij, secili në vendin e vet, ishujt e të gjitha kombeve!”

¹²“Po edhe ju, o etiopas, do të priteni prej shpatës sime!”

¹³Kundër veriut do ta ngrejë dorën, Asyrinë do ta shfarosë, shkretëtirë do ta bëjë Ninivën, vend të thatë porsi shkretëtirë.

¹⁴Mes saj do të mrizojnë grigjat, gjithfarë lloji kafshësh të gjalla. Pelikan e kukuvajkë do të pushojnë në kapitele të saj, në dritare do të buçasë huti, në prag të derës do të krokasë korbi, trau i cedrit pse i ra!

¹⁵Ky është qyteti gazmues, që jetonte në siguri, që thoshte në zemrën e vet: ‘Unë jam! Përveç meje tjetër s’ka!’ Po si kështu u bë shkretëtirë, strofull bishash?! Përbri tij kushdo kalon i fërshëllen e i bën me dorë!