III. KUNDËR JERUSALEMIT, Kundër drejtuesve të kombit, etj.

¹Vaj për ty, qytet kryengritës, i papastër e i dhunshëm!

²Se dëgjoi thirrjen, s’pranoi qortimin! Në Zotin nuk pati besim, Hyjit të vet nuk iu afrua!

³Mes tij princat e tij luanë ulëritës; gjykatësit bishë shkretëtire që asht s’ruajnë për mëngjes!

⁴Profetët e tij fjalëmëdhenj, njerëz rrenacakë! Priftërinjtë e tij dhunojnë Shenjtëroren, dhunë i bëjnë Ligjit!

⁵Në mes të tij i drejtë është Zoti, s’bën paudhësi; çdo mëngjes e dëfton të drejtën, porsi dritën që kurrë s’mungon. Por i paudhi s’di ç’është turpi!

⁶“I shkallmova popujt, i rrënova pirgjet e tyre, i shkretova udhët e tyre: askush nëpër to s’kalon! Ua shova të gjitha qytetet, kështu që s’mbeti asnjë banues!

⁷Mendova: Tani do të më duash, do të ma pranosh mësimin! S’do të zhduken prej syve të tyre ndëshkimet që unë ua solla! Por jo! Shpejtuan t’i prishin të gjitha veprimet e veta!

⁸Prandaj, më prit ku je! - është fjala e Zotit - ditën kur të ngrihem paditës, sepse vendosa të bashkoj popujt tok t’i mbledh mbretëritë, që ta zbraz mbi ta zemërimin, tërë hidhërimin e zemërimit tim: në flakadanin e zellit tim do të përpihet toka mbarë!”

⁹Atëherë popujve do tua bëj buzët e pastërta, që të gjithë të thërrasin emrin e Zotit e krahakrahas t’i shërbejnë!

¹⁰Prej përtej lumenjve të Etiopisë, që prej andej të devotëshmit e mi, bijtë e të treturve të mi, dhuratë do të më sjellin!

¹¹“Po atë ditë turp më s’do të kesh për asgjë që ke vepruar duke u ngritur kundër meje, sepse atëherë prej teje do të largoj fjalëmëdhenjtë, krenarët e tu, e s’do të vazhdosh më të krenohesh përmbi Malin tim të shenjtë!

¹²Do të bëj në mjedisin tënd të qëndrojë populli i përvuajtur e i varfër! Në emër të Zotit do të kërkojë strehim Teprica e Izraelit.

¹³Paudhësi nuk do të bëjnë më, rrena më nuk do të thonë, në gojë të tyre s’do të gjendet më gjuhë gënjyese! Por do të kullosin e do të mrizojnë pa pasur kush ti shqetësojë!”

¹⁴Këndo hareshëm, bija e Sionit, thuaja gëzueshëm këngës, o Izrael! Gëzo e galdo me gjithë zemër, ti, bija e Jerusalemit!

¹⁵E tërhoq Zoti dënimin tënd, i shpërndau larg armiqtë e tu. Mbret i Izraelit është Zoti mes teje, s’ke pse më ta druash të keqen!

¹⁶Jerusalemit atë ditë do ti thuhet: “Frikë aspak mos ki, Sion, assesi të mos mpaken duart!

¹⁷Në mesin tënd është Zoti Hyji yt, trim mbi trima Shpëtimtar! Do të galdojë për ty hareshëm, i përmalluar nga dashuria, do të kërcejë për ty me gëzim

¹⁸porsi në ditë feste.”

¹⁹Ja, unë vetë do tua tres farën të gjithë atyre që të kanë përndjekur. Në atë kohë do ta shpëtoj çalamanin, do ta sjell të humburën. Do t’u jap nder e emër të madh në çdo vend ku qenë poshtëruar.

²⁰Po në atë kohë unë do t’ju kthej, po në atë kohë do t’ju bashkoj, do t’ju jap zë të madh e nder në sy të mbarë popujve të tokës, kur ta kryej ripërtëritjen tuaj - thotë Zoti - po në sytë tuaj!”