I. I TRETURI

¹Libri i veprave të Tobitit, të birit të Tobielit, të birit të Ananielit, të birit të Aduelit, të birit të Gabaelit, të birit të Rafaelit, të birit të Raguelit, nga barku i Asielit, nga fisi i Neftaliut.

²Në kohën e Salmanasarit, mbretit të Asirisë, qe tretur në mërgim nga Tisbja, që është në pjesën e djathtë të Kadesit të Neftaliut, në Galilenë e Epërme, përmbi Asor, ku përendon dielli, në anën e majtë të Fogorit.

³Unë Tobiti i kaloja ditët e mia duke ecur udhëve të së vërtetës dhe të drejtësisë. U kam dhënë shumë lëmoshë vëllezërve të mi dhe bashkatdhetarëve të mi që kanë qenë të tretur bashkë me mua në robëri në Ninivë, në dheun e asirëve.

⁴Kur ende isha në dheun tim, në tokën e Izraelit, e isha ende i ri, mbarë fisi i Neftaliut, i të parëve të mi, u nda nga shtëpia e Davidit, atit tim, e nga Jerusalemi, qyteti i vetëm i zgjedhur nga të gjitha fiset e Izraelit. Atje ishte vendi i caktuar për fli, ishte ndërtuar Tempulli ku banon Hyji. Atje ishte ndërtuar dhe i ishte kushtuar flijimit të të gjitha fiseve të Izraelit për sa të jetë jeta e jetës.

⁵Të gjithë vëllezërit e mi e shtëpia e Neftaliut, babës tim, i flijonte viçit, që e ndërtoi Jeroboami, mbreti i Izraelit, në Dan, në malësitë e Galilesë.

⁶Shpesh herë unë shkoja vetëm për festa në Jerusalem për ta zbatuar ligjin e përjetshëm të shkruar për mbarë Izraelin. Me vete merrja frytet e para, të parëlindurit dhe të dhjetat e bagëtive të trasha e të imëta dhe qethjen e parë të deleve e i çoja në Jerusalem,

⁷ua jepja priftërinjve, bijve të Aronit, për lter. Levitëve që ishin për shërbesë në Jerusalem ua jepja të dhjetën e grurit, të verës, të vajit, të shegave e të pemëve të tjera. Për gjashtë vjet e shndërroja të dhjetën e dytë në para dhe shkoja e i shpenzoja në Jerusalem çdo vit.

⁸E dhjeta e tretë, pastaj, ishte për bonjakë, për vejusha dhe për ardhacakë që jetonin bashkë me izraelitët, ua sillja si dhuratë çdo të tretin vit. I hanim ato sipas Ligjit përkatës për to në Ligjin e Moisiut dhe sipas porosisë që ma kishte dhënë Debora, nëna e tim ati, nëna e Ananielit, babës tonë, sepse baba më pat vdekur e më pat lënë bonjak.

⁹Kur u rrita e u bëra burrë, mora për grua Anën, vajzë nga fisi ynë, dhe nga ajo më lindi djali, të cilit ia ngjita emrin Tobi.

¹⁰E pasi qeshë tretur në robëri e erdha ndër asiras, si rob arrita në Ninivë. Të gjithë vëllezërit e mi si edhe bashkëkombësit e mi, hanin ushqime paganësh,

¹¹kurse unë u ruajta e nuk hëngra.

¹²E pasi isha me gjithë zemër besnik i Hyjit tim,

¹³i Tejetlarti bëri që të gjej hir e pëlqim para Salmanasarit dhe të bleja për të gjithçka kishte nevojë.

¹⁴Shkoja të tregoja në Medi për të deri sa vdiq. Kështu i lashë thasët me dhjetë talenta argjendi, të m’i ruante Gabaeli, vëllai i Gabrisë, në Rages, në krahinën e Medisë.

¹⁵Kur vdiq Salmanasari e zëvendësoi i biri, Senakeribi. Rrugët e Medisë u mbyllën dhe unë nuk munda të shkoja më atje.

¹⁶Në kohën e Salmanasarit u dhashë shumë lëmoshë vëllezërve të mi që ishin të fisit tim.

¹⁷Bukën time e ndaja me të uriturit, petka u jepja të zhveshurve dhe, kur shihja ndokënd të vdekur, të hedhur pas mureve të Ninives që ishte bashkëkombës i im, e varrosja.

¹⁸E, kur mbreti Senakerib e vriste ndokënd, pasi u kthye duke ikur nga Judeja, në ditët e ndëshkimit që e bëri Mbreti i qiellit pasi kishte bërë hyjshmi - vrau shumë izraelitë me zemërimin e vet - unë kufomat e tyre i mbështillja e i varrosja. Senakeribi i kërkoi kufomat e nuk i gjeti.

¹⁹Atëherë shkoi dikush nga ninivasit dhe i tregoi mbretit se unë i varrosja. Unë atëherë u fsheha e, kur e mora vesh se mbreti e dinte për mua dhe se më kërkonin për të më vrarë, u tremba dhe ika.

²⁰Atëherë ma morën të gjithë pasurinë dhe nuk më shpëtoi asgjë që nuk m’u mor për vishtarin e mbretit, përveç Ana, gruaja ime dhe Tobia, djali im.

²¹Por nuk patën kaluar dyzet ditë, edhe atë e vranë dy bijtë e tij dhe ikën në malet Ararat. Në vend të tij u bë mbret i biri Asarhadoni. Ky e vuri Ahiaharin, djalin e vëllait tim Anaelit, në krye të vishtarit të mbretërisë së tij dhe ishte drejtor i përgjithshëm në mbarë krahinën.

²²Atëherë Ahihari ndërmjetësoi për mua dhe unë munda të zbres në Ninivë. Ahihari kishte qenë kuptar i madh, rojës i vulës, qeveritar dhe llogaritar i Senakeribit, mbretit të Asirisë, edhe Asarhadoni ia la po ato funksione. Ishte prej vëllazërisë sime, nipi im.