Të gjithë kapitujt

Urtësia · Kapitulli 15

Izraeli nuk është idhujtar, Marrëzia e prodhuesve të idhujve, etj.

19 vargje

Izraeli nuk është idhujtar

1Por ti, Hyji ynë, je i butë e besnik, i durueshëm dhe gjithçka drejton me mëshirë.

2Po edhe nëse mëkatojmë, të tutë jemi dhe e pranojmë pushtetin tënd, e më s’do të mëkatojmë sepse e dimë se vetëm ty të përkasim.

3Njohja jote, njëmend, është drejtësi e përsosur, të pranuarit e pushtetit tënd është rrënjë e pavdekësisë.

4Nuk na çoi në gabim as shpikja e artit të mbrapshtë njerëzor, as vepra e pafryt e piktorëve, piktura të njollosura me ngjyra të ndryshme,

5pamja e të cilave në të marrë zgjojnë afshin dhe i bën të dëshirojnë trajtën e vdekur të pikturës që s’ka shpirt.

6Dashurues të së keqes, të denjë për shpresa të tilla janë ata që i punojnë, ata që i duan e që i nderojnë.

Marrëzia e prodhuesve të idhujve

7Vorbëtari, duke e ngjeshur baltën e hollë me mund, punon enë të ndryshme për përdorimin tonë. Nga e njëjta baltë punon enë që shërbejnë për përdorim bujar e për përdorim të kundërt, të gjitha njësoj: cila prej këtyre enëve për ç’përdorim do të jetë, e cakton vorbëtari.

8Pastaj, duke iu kushtuar një mundi të keq, po prej balte e punon Hyjin ai, që pak më përpara kishte qenë trajtuar nga balta dhe që me shpejt do të kthehet në dhe nga edhe u mor, posa prej tij shpirti të kërkohet.

9Ndër mend si bie se i duhet të vdesë as që është jetëshkurtër, por hyn në garë me arpunues e argjendarë, mundohet t’u përngjajë bronzpunuesve dhe mburret se punon gjëra të rreme.

10Zemrën pluhur e ka, më e përbuzshme se dheu shpresa e tij, më e pavlerë se balta jeta e tij,

11sepse nuk e njohu Krijuesin e vet, atë që ia dha shpirtin veprues, që ia fryu shpirtin jetëdhënës.

12Madje ai e çmon jetën tonë lojë fëmijësh, jetën tonë tregti plot fitesë. “Duhet - thotë ai - nga gjithkah të nxirret përfitim edhe prej së keqes.”

13E pra, ky, më mirë se të gjithë të tjerët, di se mëkaton pse prej baltës së tokës punon e enë të thyeshme e shtatore idhujsh.

Marrëzia e egjiptianëve: idhujtaria e tyre e gjithëmbarshme

14Vërtet, janë krejtësisht të marrë dhe më të mjerë se shpirti i kërthirit armiqtë e popullit tënd që me dhunë e ndrydhin.

15Sepse i mbajnë për hyjni të gjithë idhujt e paganëve, të cilët nuk e kanë as përdorimin e syve për të parë, as hundët për të marrë frymë, as veshët për të dëgjuar, as gishtat e duarve për të prekur me ta edhe këmbët e tyre janë të paafta për të ecur.

16Sepse njeriu i bëri, i gdhendi ai, të cilit jeta hua i qe dhënë. Asnjë njeri nuk mund ta punojë hyjin të ngjashëm me vetveten,

17dhe, meqenëse është vetë i vdekshëm, vepër të vdekshme punon me duar mëkatare. Ai vetë është më i mirë se gjërat që adhuron, sepse ai është i gjallë e ato janë të vdekura.

18Por ata adhurojnë edhe kafshët më të mjera që, të krahasuara për kah marrëzia, janë edhe më të këqija se të tjerat.

19Madje ndër to sgjenden as të bukura që të mund t’i pëlqejnë syrit siç mund të ndodhë me kafshë të tjera: iu përvodhën dhe lavdit të Hyjit dhe bekimit të tij.