Të gjithë kapitujt

Urtësia · Kapitulli 9

Lutja për të fituar urtinë, Urata për të fituar urtinë

18 vargje

Lutja për të fituar urtinë

Urata për të fituar urtinë

1“O Hyj i etërve të mi dhe Zoti i mëshirës, ti që me anë të fjalës sate krijove rruzullin,

2që njeriun e krijove me anë të urtisë sate për të sunduar krijesat që ti i përftove,

3për ta drejtuar botën me shenjtëri e drejtësi dhe për të gjykuar gjyqin me shpirt të drejtë:

4ma jep urtinë që rri në fron pranë teje dhe mos më përjashto nga numri i fëmijëve të tu,

5sepse jam shërbëtori yt, biri i skllaves sate, njeri i vogël e jetëshkurtër, i paaftë për të kuptuar gjyq e ligj.

6Sepse, edhe po tu gjente ndër bijtë e njerëzve ndokush i përsosur, por, në qoftë se i mungon urtia jote, do të vlerësohej për asgjë.

7Ti më zgjodhe mbret për popullin tënd dhe gjykatës të bijve e të bijave të tua;

8më urdhërove ta ndërtoj tempullin në malin tënd të shenjtë e lterin në qytetin e banimit tënd, në imitimin e Tendës së shenjtë që e përgatite prej fillimit.

9Me ty është urtia që i njeh veprat e tua, që ishte pranë edhe atëherë kur e krijove rruzullin, dhe e dinte çfarë është e pëlqyeshme në sytë e tu dhe çfarë është e drejtë në urdhërimet e tua.

10Dërgoje prej qiejve të tu të shenjtë, çoje prej selisë së madhërisë sate, që të jetë me mua e të mundohet krah për krah me mua, që të di çka është e pëlqyeshme para teje.

11Sepse ajo di dhe gjithçka kupton, të më përcjellë me maturi në veprat e mia e të më mbrojë me lavdinë e vet.

12Kështu veprat e mia do të jenë të pëlqyeshme, do ta gjykoj popullin tënd me drejtësi dhe do të jem i denjë për fronin e tim eti.

13E njëmend cili njeri mund ta dijë synimin e Hyjit? Kush do të mund të kujtohet se çka do Zoti?

14Frigacake janë mendimet e të vdekshmëve dhe të dyshimta parashikimet tona:

15sepse trupi i shkatërrueshëm e mundon shpirtin dhe tenda tokësore e ndrydh mendjen përsiatëse.

16Mezi i parafytyrojmë gjërat tokësore madje edhe gjërat që i kemi në dorë mezi i kuptojmë, e kush atëherë do t’i shqyrtojë gjërat qiellore?

17E kush e kishte njohur vullnetin tënd po të mos e kishe dhuruar ti vetë urtinë e të mos e kishe dërguar prej së larti shpirtin tënd të shenjtë?

18Vetëm kështu u bënë të drejta shtigjet e atyre që janë në tokë dhe vetëm kështu njerëzit mësuan çfarë të pëlqen e, në saje të urtisë, qenë shëlbuar”.