Pali apelon Cezarin, Pali para mbretit Agripa e para Berenikës

¹Festi, pra, tri ditë pasi erdhi në provincë, shkoi prej Cezaresë në Jerusalem.

²Kryepriftërinjtë dhe paria e judenjve i paraqitën padinë kundër Palit dhe e përbetonin

³t’ju bënte këtë nder kundër Palit: ta sillte në Jerusalem. Ata kishin bërë gati pritën për ta mbytur në udhëtim.

⁴Por Festi u përgjigj se Pali do të mbetej i burgosur në Cezare dhe se edhe ai do të shkonte së shpejti atje.

⁵“Të fuqizuarit, pra, ‑ u tha ‑ le të vijnë me mua e, nëse në atë njeri ka ndonjë faj, le ta padisin.”

⁶Festi u ul në Cezare pasi ndenji tek ata tetë ose më së shumti dhjetë ditë. Të nesërmen hipi në selinë e gjykatores dhe urdhëroi të sillej Pali.

⁷Kur erdhi Pali, e rrethuan judenjtë që kishin zbritur prej Jerusalemit dhe bënë kundër tij padi të shumta e të rënda, të cilat nuk ishin në gjendje t’i vërtetonin.

⁸Kurse Pali mbrohej: “Kurrfarë faji s’kam bërë as kundër Ligjit të judenjve, as kundër Tempullit e as kundër Cezarit.”

⁹Atëherë Festi, duke dashur t’ua plotësonte dëshirën judenjve, i tha Palit: “A do të shkosh në Jerusalem e atje të gjykohesh për këtë punë para meje?”

¹⁰Pali iu përgjigj: “Qëndroj para gjykatores së Cezarit, ku duhet të gjykohem. Judenjve s’u kam bërë farë faji, sikurse edhe ti vetë e di fare mirë.

¹¹E, në qoftë se kam bërë ndonjë krim që meriton vdekjen, nuk i iki vdekjes; por, në qoftë se s’janë të vërteta paditë e tyre, askush s’ka të drejtë të më japë dhuratë atyre. Kërkoj të gjykohem para Cezarit!”

¹²Festi atëherë, pasi u këshillua me këshilltarët, u përgjigj: “Iu drejtove Cezarit, te Cezari do të shkosh!”

¹³Pasi kaluan disa ditë, erdhën në Cezare mbreti Agripa dhe Berenika për të përshëndetur Festin.

¹⁴Pasi aty qëndruan për disa ditë, Festi ia paraqiti mbretit çështjen e Palit. I tha: “Është këtu një njeri, të cilin Feliksi e la në burg.

¹⁵Kur isha në Jerusalem, kryepriftërinjtë dhe paria e judenjve e paditën para meje dhe kërkuan ta dënoja.

¹⁶Unë iu përgjigja se ndër romakët nuk është zakon të lëshohet ndokush në dorë të ndokujt para se i padituri të ndësynohet me paditësit e ta ketë mundësinë të mbrohet prej akuzës.

¹⁷Pasi zbritën së bashku me mua këtu, pa vonuar, ditën e nesërme, hipa ne selinë e gjykatores dhe urdhërova të sillej ai njeri.

¹⁸Paditësit e rrethuan, por nuk e paditën për asnjë krim që unë mendoja;

¹⁹kishin kundër tij disa gjëra lidhur me besimin e tyre e lidhur me një farë Jezusi që ka vdekur, por që Pali pohon se është i gjallë.

²⁰Dhe vetë, pasi s’dija si të bëja në një proçes të tillë, e pyeta a mos dëshironte të përgjigjej për këtë gjë në Jerusalem, në gjyq.

²¹Por, pasi Pali kërkoi të dalë në gjyq para Lartmadhërisë, urdhërova të ruhej derisa ta përcillja te Cezari.”

²²“Kam dëshirë ta dëgjoj edhe vetë këtë njeri” ‑ i tha Agripa Festit. “Nesër do ta dëgjosh” ‑ iu përgjigj Festi.

²³Ditën e nesërme erdhën Agripa e Berenika me shkëlqim të madh dhe hynë në sallën e pritjes bashkë me oficerë të lartë e me njerëzit më të zgjedhur të qytetit. Në urdhër të Festit e sollën Palin.

²⁴Atëherë Festi tha: “Mbret Agripë dhe ju të gjithë të tjerët që jeni këtu me ne! Shikojeni këtë njeri! Mbarë populli i Judesë më ka rënë në derë në lidhje me të në Jerusalem e këtu, duke bërtitur se ky njeri s’duhet të jetojë më!

²⁵Por unë jam plotësisht i bindur se nuk ka bërë asgjë që të meritojë vdekjen e, pasi ai vetë kërkoi të dalë në gjyq para Lartmadhërisë, vendosa ta dërgoj.

²⁶Pasi nuk kam asnjë të dhënë të sigurt që t’ia shkruaj Zotërisë për të, po e qes para jush, sidomos para teje, Mbreti Agripë, që, pas këtij shqyrtimi, të kem çka të shkruaj.

²⁷E njëmend, më duket krejtësisht e paarsyeshme të dërgoj të burgosurin e të mos e shënoj padinë e tij.”