Të gjithë kapitujt

Veprat e Apostujve · Kapitulli 8

Sauli salvon Kishën, Predikimi i Ungjillit në Samari, etj.

39 vargje

1Edhe Sauli e dha pëlqimin e vet për vrasjen e Shtjefnit.

Sauli salvon Kishën

Po atë ditë u bë salvim i madh kundër Kishës në Jerusalem. Të gjithë, me përjashtim të apostujve, u shpërndanë nëpër krahinat e Judesë e të Samarisë.

2Disa njerëz të përshpirtshëm e varrosën Shtjefnin dhe bënë gjëmë të madhe për të.

3Ndërkaq, Sauli bënte çmosin për ta asgjësuar Kishën: hynte nëpër shtëpi, merrte burra e gra dhe i dorëzonte në burg.

Predikimi i Ungjillit në Samari

4Ata, pra, të cilët qenë shpërndarë, shkonin prej një vendi në një vend tjetër dhe predikonin Fjalën.

5Kështu Filipi zbriti në qytet të Samarisë dhe filloi të predikojë Mesinë.

6Turmat ua vinin veshin me kujdes mësimeve të Filipit, sepse i dëgjonin dhe i shikonin shenjat e mrekullueshme që bënte.

7E njëmend, prej shumë të djallosurish dilnin shpirtrat e ndytë duke bërtitur me zë të lartë, shëroheshin shumë të paralizuar e të çalë.

8Dhe u bë gëzim i madh në atë qytet.

9Në atë qytet një njeri që quhej Simon për një kohë të gjatë merrej me mjeshtrinë e shortisë dhe e Samarisë e mashtronte duke thënë për vetveten se është njeri i madh.

10Të gjithë, i madh e i vogël, ishin nën ndikimin e tij dhe thoshin: “Ky njeri është Fuqia hyjnore, ajo që quhet e ‘Madhe’.”

11E dëgjonin sepse për një kohë të gjatë i mahniste duke bërë shorti të ndryshme.

12Porse, kur i besuan Filipit që u predikonte Mbretërinë e Hyjit dhe Emrin e Jezusit Mesi ‑ pranuan të pagëzohen burra e gra.

13Besoi edhe Simoni dhe, pasi u pagëzua, nuk i ndahej Filipit. Duke parë shenjat dhe mrekullitë që bëheshin, ishte i mahnitur.

14Kur apostujt dëgjuan në Jerusalem se Samaria e kishte pranuar Fjalën e Hyjit i dërguan atje Pjetrin e Gjonin.

15Këta zbritën atje, u lutën për ta që ta merrnin Shpirtin Shenjt,

16sepse ende nuk kishte zbritur mbi asnjërin ndër ta; ata vetëm ishin pagëzuar në Emër të Jezusit Zot.

17Atëherë vunë duart mbi ta dhe ata morën Shpirtin Shenjt.

18Kur Simoni pa se me vënien e duarve të apostujve jepej Shpirti Shenjt, u ofroi apostujve të holla

19duke thënë: “Ma jepni edhe mua pushtetin që, kujt t’i vë duart, të marrë Shpirtin Shenjt.”

20Pjetri iu përgjigj: “Të hollat e tua dhe ty me to ju marrtë ezezëdita, kur të shkoi mendja se me të holla mund të fitohet dhurata e Hyjit!

21Ti s’ke as pjesë as trashëgim në këtë gjë, sepse zemra jote s’është e drejtë para Hyjit.

22Pendohu për këtë mbrapshti dhe lute Zotin se ndoshta të falet synimi i zemrës sate;

23sepse po shoh se qenke ‘vrer i hidhur’ dhe ‘hekura të së keqes’”.

24Simoni u përgjigj: “Lutjuni ju Zotit për mua që të mos më ndodhë gjë prej atyre që thatë.”

25Dy apostujt, pasi dhanë dëshmi dhe predikuan fjalën e Hyjit, u kthyen në Jerusalem duke ungjillëzuar shumë fshatra të samaritanëve.

Filipi dhe oborrtari nga Etiopia

26Engjëlli i Zotit iu drejtua Filipit dhe i tha: “Ngrihu e shko në jug udhës që shpie nga Jerusalemi për në Gazë; ajo është e shkretë.”

27Ai u ngrit dhe shkoi. Dhe ja, një etiopas, oborrtar dhe funksionar i lartë i Kandacës, mbretëreshës së Etiopisë dhe mbarështues kryesor i të gjitha visareve të saj! Kishte qenë për shtegtim në Jerusalem

28e po kthente. Ndenjur në karrocën e vet, po lexonte Isainë profet.

29Atëherë Shpirti Shenjt i tha Filipit: “Shpejto e zëre atë karrocë!”

30Filipi vrapoi dhe e dëgjoi se po lexonte Isainë profet. I tha: “Vallë a vërtet e merr vesh atë që po lexon?”

31“E si mundem ‑ iu përgjigj ai ‑ kur nuk e kam atë që të më udhëzojë?” dhe e grishi Filipin të hipte e të ulej afër tij.

32Pjesa që po lexonte prej Shkrimit të shenjtë ishte kjo: ‘E çuan porsi delen që çohet në thertore, ishte porsi qengji i pazë në duart e qethësit. Nuk e çeli gojën e vet.

33Në përvujtërimin e tij iu mohua e drejta. Kush do ta përshkruajë fatin e tij? Sepse jeta e tij hiqet nga toka.’

34Atëherë oborrtari iu drejtua Filipit: “Të lutem për kë e thotë këtë profeci? Për vetveten apo për ndokënd tjetër?”

35Atëherë Filipi mori fjalën e, duke u nisur prej këtij teksti të Shkrimit të shenjtë, ia kumtoi Ungjillin e Jezusit.

36Duke udhëtuar kështu, arritën te një ujë dhe oborrtari tha: “Qe ujët! Çka më pengon të pagëzohem?”[37]

38Urdhëroi të ndalet karroca dhe të dy, Filipi e oborrtari, zbritën në ujë e Filipi e pagëzoi.

39Kur dolën nga ujët, Shpirti i Hyjit e rrëmbeu Filipin dhe oborrtari nuk e pa më. Ai e vazhdoi rrugën e vet me gëzim,

40kurse Filipi u gjend në Azot. Vazhdoi prej andej udhën duke predikuar Ungjillin nëpër të gjitha qytetet derisa arriti në Cezare.