II. HISTORIA E ABRAHAMIT, Thirrja e Abrahamit, etj.

¹Zoti i tha Abrahamit: »Dil prej vendit tënd dhe prej vëllazërisë sate, e prej shtëpisë së babës tënd në drejtim të një vendi që do të ta tregoj.

²Prej teje do të bëj një popull të madh dhe do të të bekoj. Do ta bëj të madh emrin tënd. Ti vet do të jesh bekim.

³Do t’i bekoj ata që do të bekojnë ty, do t’i mallkoj ata që do të mallkojnë ty. Në ty do të bekohen të gjitha fiset e tokës!«

⁴Atëherë Abrahami u nis sikurse i kishte urdhëruar Zoti dhe me të shkoi edhe Loti. Abrami kishte shtatëdhjetë e pesë vjet, kur çoi prej Harranit.

⁵E mori Sarajën, gruan e vet, dhe Lotin, djalin e vëllait të vet, si dhe të gjithë pasurinë e tundshme që kishte fituar po dhe njerëzit që kishte fituar në Harran dhe u tfilluan drejt dheut të Kanaanit. Arritën në dheun e Kanaanit.

⁶Abrami e përshkoi tokën deri te vendi Sihem, deri te Qarri More. Në atë vend atëbotë banonin kanaanët.

⁷Zoti iu dëftua Abramit dhe i tha: »Farës sate do t’ia jap këtë vend.« Abrami, në nder të Zotit që iu dëftua, e ndërtoi aty një lter.

⁸Prej andej kaloi në malin që ishte në lindje të Betelit, aty e nguli çadrën e vet duke pasur në perëndim Betelin e në lindje Hajin. Edhe aty e ndërtoi një lter në nder të Zotit dhe thirri në ndihmë emrin e Tij.

⁹Abrami kaloi prej një tëbanishte në tjetrën deri në Nageb.

¹⁰Në vend u bë zi buke dhe Abrami zbriti në Egjipt për të kaluar do kohë atje: sepse uria në vend ishte shumë e rëndë.

¹¹Kur u afrua, para se të hynte në Egjipt, i tha Sarajës, gruas së vet: »E di se je grua e bukur

¹²dhe se, kur të shohin egjiptianët, do të thonë: ‘Është gruaja e tij’; mua do të më vrasin e ty do të lënë gjallë.

¹³Po të lutem, pra, thuaj se je motra ime, që të më bëjnë mirë në saje tënde e të mos ma marrin jetën për hir tënd.«

¹⁴Kështu, pra, kur Abrami hyri në Egjipt, egjiptianët panë se gruaja ishte shumë e bukur.

¹⁵E panë edhe oborrtarët e faraonit dhe e lëvduan atë në praninë e tij. Kështu, gruaja qe marrë dhe çuar në shtëpinë e faraonit.

¹⁶Abramin e morën me të mirë për shkak të saj. Ai fitoi bagëti të imëta e të trasha, gomarë, skllevër, shërbëtore dhe deve.

¹⁷Por, Zoti i çoi faraonit dhe familjes së tij shumë të këqija për shkak të Sarajës, gruas së Abramit.

¹⁸Faraoni e thirri Abramin e i tha: »Çka më bëre kështu? Pse nuk më tregove se është gruaja jote?

¹⁹Për ç’arsye the se është motra jote dhe unë e mora për grua? Tash, pra, ja, gruan tënde! Merre dhe shko!«

²⁰Faraoni u urdhëroi njerëzve të vet për Abramin; ata e përcollën atë dhe gruan e tij me të gjithë pasurinë që kishte.