Izaku në Gerarë, Pusat ndërmjet Gerarës dhe Bersabesë, etj.

¹U bë zi buke në vend, përpos asaj që ndodhi në kohën e Abrahamit. Izaku shkoi tek Abimeleku, mbreti i filistenjve, në Gerarë.

²Zoti iu dëftua dhe i tha: »Mos shko në Egjipt, por qëndro në atë vend që do të ta dëftoj.

³Bëj çoje në të. Unë do të jem me ty dhe do të të bekoj. Sepse ty dhe farës sate do t’ia jap të gjitha këto krahina dhe do ta çoj në vend betimin që ia pata dhënë Abrahamit, babait tënd.

⁴Unë do ta shtoj farën tënde porsi yjet e qiellit dhe pasardhësve të tu do t’ua jap të gjitha këto treva. Në pasardhësinë tënde do të bekohen të gjitha fiset e tokës,

⁵sepse Abrahami e dëgjonte fjalën time, u përmbahej të gjitha urdhërimeve të mia dhe i nderonte rregulloret e ligjet e mia.«

⁶Kështu, pra, Izaku banoi në Gerarë.

⁷Kur njerëzit e vendit e pyetën për gruan e tij, ai përgjigji: »E kam motër.« Kishte frikë, vërtet, të thoshte se e ka grua, sepse mendonte se do ta vrisnin për shkak të hijeshisë së saj.

⁸Pasi kaluan shumë ditë që ai banonte aty, Abimeleku, duke shikuar prej dritares, e pa duke luajtur me Rebekën, gruan e tij,

⁹Pasi Abimeleku çoi e thirri Izakun, i tha: »Pa dyshim, ajo është gruaja jote. Si munde të thuash se e ke motër?« Përgjigji: »Nga frika se do të humbja kryet për shkak të saj.«

¹⁰Abimeleku tha: »Përse na e bëre këtë? Mund të ndodhte që ndonjëri prej këtij populli të bjerë me gruan tënde, e kështu do të kishe sjellë mbi ne një mëkat të madh.« Dhe mbreti i urdhëroi mbarë popullit:

¹¹»Kushdo që e prek këtë njeri dhe gruan e tij, do të vritet.«

¹²Atë vjet Izaku mbolli në atë vend dhe mblodhi të lashta njëqind fish. Zoti e bekoi.

¹³Dhe ky njeri u pasurua, dhe pasuria e tij vinte e shtohej sa që u bë jashtëzakonisht e madhe.

¹⁴Kishte gjë të madhe: bagëti të imëta e të trasha me shumicë dhe shumë skllevër.

¹⁵dhe të gjithë pusat që i kishin çelur shërbëtorët e t’et, në kohën e Abrahamit, i mbushën me dhe.

¹⁶Aq sa edhe vetë Abimeleku i tha Izakut: »Largohu prej nesh, sepse u bëre shumë më i zoti se ne.«

¹⁷Ai bëri çojën dhe i nguli çadrat te përroi i Gerarës dhe aty u vendua.

¹⁸I çeli përsëri pusat, që i kishin çelur në kohën e t’et, Abrahamit, të cilët, pasi vdiq ai, i kishin mbyllur filistenjtë. I quajti po me ato emra me të cilët i kishte quajtur i ati përpara.

¹⁹Shërbëtorët e Izakut gropuan në luginë e gjetën aty një pus me ujë të gjallë.

²⁰Por, edhe aty shpërtheu grindje ndërmjet barinjve të Gerarës dhe barinjve të Izakut. Ata thonin: »Uji është yni!« Për këtë arsye pusin e quajti: ‘Esek’ (d.m.th. Grindje), sepse aty u grindën me të.

²¹Çelën edhe një pus tjetër, por edhe për të u grindën. Këtë e quajti Sitna (d.m.th. Armiqësitë).

²²U çua prej aty dhe çeli një pus tjetër, për të cilin nuk u ngatërruan. Për këtë arsye e quajti: Rehobot (d.m.th. Gjerësi), sepse thoshte: »Tash Zoti na dha hapësirë të lirë dhe do të shtohemi në këtë vend.«

²³Prej këtij vendi u ngjit në Bersabe.

²⁴Po atë natë aty iu dëftua Zoti dhe i tha: »Unë jam Hyji i atit tënd Abrahamit. Mos u tremb, sepse unë jam me ty. Unë do të të bekoj dhe do ta shumoj farën tënde Për dashuri ndaj shërbëtorit tim, Abrahamit.«

²⁵Këndej Izaku e ndërtoi aty një lter dhe, pasi e thirri emrin e Zotit, e nguli aty tëbanishtën dhe shërbëtorët e Izakut çelën aty një pus.

²⁶Ndërkaq tek ai erdhi Abimeleku prej Gerarës. Me të erdhi Ohozati, miku i tij, dhe Fikoli, prijësi i ushtrisë.

²⁷U tha Izaku: »Pse erdhët tek unë ju që më urreni dhe më dëbuat prej vendit tuaj?«

²⁸Ata iu përgjigjën: »E pamë se me ty është Zoti dhe prandaj thamë: Të bëjmë një betim ne dhe ti, ta lidhim një besëlidhje me ty,

²⁹që ti të mos na bësh ndonjë të keqe, sikurse që edhe ne nuk të prekëm dhe nuk të bëmë asgjë tjetër përveç mirë dhe të lamë të shkosh në paqe. Vërtet ti je i bekuari i Zotit.«

³⁰Izaku atëherë u bëri një gosti dhe hëngrën e pinë.

³¹Si u ngritën herët në mëngjes, iu përbenë njëri-tjetrit. Atëherë Izaku i përcolli dhe ata u ndanë prej tij në paqe.

³²Po këtë ditë erdhën shërbëtorët e Izakut dhe e lajmëruan për pusin që kishin hapur dhe i thanë: »Gjetëm ujin«.

³³Këndej e quajti Sabee (që do të thotë: Begati). Për këtë arsye qytetit iu vu emri Bersabe deri në ditën e sotme.

³⁴Kur Ezau kishte dyzet vjet mori për grua Juditën, bijën e Beerit hete edhe Bazematën, bijën e Elonit hete. Të dyja ua prishën zemrën Izakut dhe Rebekës.