Pamja e Madhërisë hyjnore

¹Pastaj pashë: dhe ja, në qiell një derë e hapur! Edhe zëri që e dëgjova më parë, që fliste me mua si zë trumbete, më tha: »Hip këtu dhe do të tregoj çka do të ndodhë pas kësaj!«

²Menjëherë kalova në vegim me anë të Shpirtit Shenjt. Dhe ja, në qiell ishte froni dhe Dikush ndenjur në fron.

³Atij që rrinte në fron i shkëlqente fytyra në përngjasim të gurit të paçmueshëm të jaspisit dhe të sardit. Rreth e rreth fronit ylberi që i ngjante smaragdit.

⁴Përreth fronit edhe njëzet e katër frone të tjera. Mbi frone rrinin njëzet e katër udhëheqës të veshur me petka të bardha e në krye kezat e arta.

⁵Nga froni dilnin vetëtima, zëra dhe rrufe. Para fronit digjeshi shtatë vravashka të ndezura, d.m.th. shtatë shpirtra të Hyjit.

⁶Përpara fronit diçka si det qelqi në gjasim të kristalit. Në midis të fronit dhe përreth fronit katër Gjallorë plot me sy para dhe mbas.

⁷Gjallori i parë i përngjante luanit, Gjallori i dytë i përngjante mëzatit, Gjallori i tretë kishte fytyrë njeriu dhe Gjallori i katërt ishte porsi shqiponja në fluturim.

⁸Këta katër Gjallorë kishin secili nga gjashtë krahë gjithkah përreth dhe përbrenda ishin plot me sy. Ata nuk pushonin ditë as natë duke shpallur: »Shenjt! Shenjt! Shenjt! Zoti, Hyji i Gjithpushtetshëm. Ai që ishte, Ai që është dhe Ai që do të vijë!«

⁹Dhe kurdo që Gjallorët i jepnin lavdi, nder dhe falënderje Atij që rri në fron, të Gjithpushtetshmit të shekujve,

¹⁰njëzet e katër udhëheqësit binin përmbys para Atij që rri në fron dhe e adhurojnë Atë që jeton në shekuj të shekujve, dhe i ulin para fronit kezat e veta duke thënë:

¹¹»I denjë je, o Zot, Hyji ynë, të marrësh lavdinë, nderin dhe pushtetin, sepse ti krijove gjithçka dhe me vullnetin tënd gjithçka u bë dhe u krijua!«