Libri i vulosur dhe Qengji

¹Atëherë pashë: në dorën e djathtë të Atij që rri në fron një libër të shkruar përbrenda dhe përjashta, të vulosur me shtatë vula.

²Pashë edhe një engjëll të fuqishëm që shpallte me zë të madh: »Kush është i denjë ta hapë librin dhe t’ia zgjidhë vulat?«

³Dhe askush, as në qiell, as në tokë, as në Nëntokë nuk ishte i zoti të çelë librin e të shikojë në të.

⁴Atëherë unë ia plasa vajit, sepse nuk u gjet asnjë i denjë ta hapë librin e të shikojë në të.

⁵Atëherë njëri prej udhëheqësve më tha: »Mos qaj! Ja ngadhënjeu Luani nga fisi i Judës - rrënja e Davidit: Ai do ta hapë librin dhe shtatë vulat e tija.«

⁶Atëherë vura re: në midis të fronit dhe të katër Gjallorëve, në midis të udhëheqësve, qëndronte - si i prerë - Qengji, i cili kishte shtatë brirë dhe shtatë sy, që janë [shtatë] shpirtrat e Hyjit të dërguar në mbarë tokën.

⁷Ai u afrua për të marrë librin prej të djathtës së Atij që rri në fron.

⁸Kur e mori librin katër Gjallorët e njëzet e katër udhëheqësit ranë përmbys para Qengjit. Secili kishte harpën dhe një kupë ari plot me kem, d.m.th. me urata të shenjtërve.

⁹Këndonin një këngë të re dhe thoshin: »Ti je i denjë ta marrësh librin dhe t’ia zgjidhësh vulat, sepse qe prerë dhe me gjakun tënd i shpërbleve për Hyjin njerëzit e çdo fisi, gjuhe, populli dhe kombësie,

¹⁰dhe i bëre për Hyjin tonë mbretëri dhe priftërinj dhe ata do të mbretërojnë përmbi tokë.«

¹¹Atëherë në vegim dëgjova zë shumë engjëjsh përreth fronit, Gjallorëve dhe udhëheqësve. Ishin dhjetë mijëra dhjetë mijërash e mijëra mijërash.

¹²Brohorisnin me zë të lartë: »I denjë është Qengji i prerë të marrë pushtetin, pasurinë, dijen, fuqinë, nderin, lumturinë dhe lavdinë!«

¹³Dhe çdo krijesë që është në qiell e në tokë, në nëntokë e në det, - të gjitha në to dhe mbi to i dëgjova duke thënë: »Atij që rri në fron dhe Qengjit: bekim, nder e pushtet në shekuj të shekujve!«

¹⁴Kurse katër Gjallorët thoshin: »Amen!« ndërsa udhëheqësit ranë përmbys e adhuruan.