Vula e shtatë dhe kemorja e artë, Trumbetat

¹Kur Qengji e hapi vulën e shtatë në qiell u bë një heshtim kund një gjysmë ore…

²Atëherë i pashë shtatë engjëj që qëndrojnë para fytyrës së Hyjit; atyre u qenë dhënë shtatë trumbeta.

³Dhe ja, një tjetër engjëll erdhi e qëndroi mbi lter: në dorë kishte një kemore të artë dhe iu dha shumë kem për ta kushtuar bashkë me lutjet e të gjithë shenjtërve mbi lterin e artë para fronit.

⁴Nga dora e engjëllit tymi i erëndshëm i kemit u ngrit para Hyjit bashkë me uratat e shenjtërve.

⁵Atëherë engjëlli e mori kemoren e mbushi me zjarr nga lteri dhe e zbrazi në tokë. Atëherë shpërthyen rrufe e zëra e vetëtima e termet!

⁶Shtatë engjëjt që kishin shtatë trumbetat, u bënë gati të trumbetojnë.

⁷I pari i ra trumbetës: mbi tokë ranë breshër e zjarr të përzier me gjak dhe u dogj e treta e tokës dhe e treta e lëndëve, u dogj mbarë bari i gjelbër.

⁸Edhe i dyti engjëll i ra trumbetës dhe diçka, si mal i ndezur zjarr, qe hedhur në det; e treta e detit u bë gjak,

⁹dhe e treta e krijesave të gjalla që jetojnë në det cofi; e mbaroi edhe e treta e anijeve.

¹⁰Edhe i treti engjëll i ra trumbetës: nga qielli ra një yll i madh - që digjej si vravashka - ra në të tretën e lumenjve dhe të burimeve të ujërave.

¹¹Ylli quhej »Pelin«, dhe e treta e ujërave u shndërrua në pelin; shumë njerëz vdiqën sepse uji u bë i hidhur.

¹²Edhe i katërti engjëll i ra trumbetës: - u plagos e treta e diellit, e treta e hënës dhe e treta e yjeve, që të errësohej e treta pjesë e tyre. Dita humbi të tretën e dritës së vet, gjithashtu edhe nata.

¹³Atëherë pashë dhe dëgjova: një shqiponjë fluturonte për midis të qiellit dhe bërtiste me zë të madh: »Vaj, vaj, vaj për banuesit e tokës për shkak të plagëve të trumbetave të tre engjëjve që do të trumbetojnë!«